Je bent nog niet zo lang afgestudeerd, je bent ondernemend, je wilt veel ervaring opdoen en daarbij alle ruimte krijgen. Klop dan eens aan bij JongeHonden in Utrecht, een soort pool van junior adviseurs die hun eigen bedrijfje kunnen opzetten. ‘Samen voor je eigen’ is het devies. Mede-eigenaar Gert van Veldhuisen (30) en jonge hond Laura van den Boom (27) vertellen enthousiast over het vernieuwende concept. “We doen het niet voor het geld. Het is spelen voor grote mensen.”
Wat is JongeHonden eigenlijk voor bureau?
Gert: “JongeHonden is een junior adviesbureau dat ondersteuning biedt aan freelance adviseurs en kleine adviesbureaus. Wij zijn de junioren van de bureaus die zelf geen junioren in dienst hebben. We zitten tussen een advies- en een detacheringsbureau in en werken veel voor freelance adviseurs. Een soort buddysysteem: samen met een senior doen we een opdracht. Zo komen we veel bij corporaties, gemeenten en grote bedrijven. Bij ons werken alleen jonge academici met hooguit twee jaar werkervaring. De achtergronden variëren van bouwkunde, planologie en geografie tot communicatie en bedrijfskunde. Heel breed.”
Zijn de junioren bij jullie in dienst, of werken ze freelance?
Gert: “Ze zijn in dienst, maar we doen alles samen. ‘Samen voor je eigen’ noemen we dat. We zijn al met 25 mensen. Iedereen doet z’n eigen acquisitie en administratie, en werkt daarvoor één dag per week op het kantoor. Iedereen komt hier binnen op een opdracht. Vervolgens moet je binnen de kortste keren bepalen wat je leuk vindt, en daarop acquireren.
“We werken alleen met tijdelijke contracten, dus maximaal drie jaar, want het moeten wel jonge honden blijven. En anders gaan ze concurreren met hun opdrachtgevers, want dat zijn adviseurs vanaf zo’n 35 jaar. Als onze mensen evenveel ervaring zouden hebben, zou het concept nergens meer op slaan.”
Het klinkt als een collectief. Maar ik neem aan dat je als directeur de winst opstrijkt.
“Haha, ja. Dat laten we ook zien. Ze weten precies hoeveel omzet we draaien, en hoeveel er over blijft. Dat doen we bewust, omdat we willen dat ze allemaal gaan ondernemen. We stimuleren elkaar om een platform voor jonge ondernemers te zijn. We werken met commanditaire vennootschappen, oftewel CV’s, zodat de continuïteit gewaarborgd blijft.”
Heeft iedereen zo’n CV?
“Nee, maar we stimuleren het wel, want we willen ondernemen laagdrempelig maken. We vragen iedereen die hier wil komen werken of-ie zichzelf ondernemend vindt. Wil iemand zo’n CV oprichten, dan krijgt hij of zij startkapitaal en lopende opdrachten. Je zou het een zachte franchise kunnen noemen, want je moet een deel afdragen omdat je de naam en het netwerk van JongeHonden gebruikt. Als ondernemer kun je ook langer dan drie jaar aan ons verbonden blijven. Ik werk er zelf al vijf jaar, want je hebt de tijd nodig om een bedrijf op te bouwen.”
Is dat geen ingewikkelde constructie, met al die onderling verbonden bedrijfjes?
“Wij willen geen ingewikkelde structuren. Losjes waar kan, strak waar moet. Dus alleen het hoognodige regelen, en de rest onderling oplossen.”
Hoe is het concept ontstaan?
Gert: “Ik heb zelf internationale economie en economische geografie gestudeerd in Utrecht. Een studiegenoot van geografie werkte als junior bij een adviesbureau. Hij stoorde zich eraan dat hij alleen het simpeler productiewerk mocht doen, en dat hij daar voor ontzettend hoge tarieven de deur uit ging, terwijl de oudere collega’s de leuke klussen deden en veel meer verdienden. Hij was dus hard aan het werk voor de Mercedes van de baas. Toen hij aangaf dit anders te willen organiseren, stimuleerde het bureau zijn ondernemerschap. In november 2000 heeft hij, samen met een studiegenoot, JongeHonden opgericht en werd zijn toenmalige werkgever zijn eerste opdrachtgever.
“Eind 2001 kwam ik erbij. Ik werkte toen als exportadviseur van een kledingbranchevereniging, maar ik miste daarin de vrijheid en ook toewijding van de directeur. Binnen een maand had ik zelf m’n eerste twee opdrachten binnengehaald.”
Laura, hoe ben jij bij JongeHonden gekomen?
“Na m’n studie bedrijfskunde in Nijmegen ben ik eerst een jaar naar India gegaan. Ik heb via AIESEC een half jaar gewerkt als eventmanager en een half jaar gereisd. Eenmaal terug als starter op de Nederlandse arbeidsmarkt kreeg ik tijdens sollicitatiegesprekken vaak het gevoel nummer 13 in het dozijn te zijn. Maar toen ik anderhalf jaar geleden in contact kwam met JongeHonden reageerden ze heel enthousiast. Ik was meteen verkocht! Bovendien wist ik nog niet of ik consulting of marketing wilde doen en dat kon ik hier uitproberen. Nu weet ik dat ik voor marketing ga, liefst interactief met nieuwe media.”
Heb je al een onderneming als CV?
Laura: “Nee, nog niet, maar ik denk er wel over na. Wat me tegenhoudt is dat ik me nog niet voor lange tijd aan iets wil committeren. Ik wil eerst meer de inhoud in. Bovendien moet je een nieuw bedrijf beginnen als je weggaat bij JongeHonden. Je CV loopt dan langzaam leeg. Je moet dus wel een beetje filantropisch zijn. Ik vind het wel moeilijk zo’n CV te beginnen, en er na vijf jaar uit te moeten stappen. Je kunt het bedrijf niet verkopen.”
Gert, zou je JongeHonden niet willen verkopen als er flink op geboden wordt?
Gert: “Ik denk het niet. We doen het niet voor het geld. Het is spelen voor grote mensen. Bij ons wordt ook gestimuleerd om zo vaak mogelijk op je bek te gaan, omdat je daar veel van leert. Mensen maken vaak dezelfde fouten, maar daar waarschuw ik bewust niet voor. Laat het maar gebeuren. Dat weten de opdrachtgevers ook.”
Laura, aan welke projecten heb je tot nu gewerkt?
“Ik heb twee grote opdrachten gedaan. Bij Trans Link Systems, het bedrijf achter de de OV-chipkaart, hielp ik bij de opzet van de dienstverlening aan kaarthouders. Nu werk ik als business developer bij de Baak. Ik houd me bezig met innovatie en nieuwe media. Ook organiseer ik veel evenementen gericht op innovatie en de creatieve industrie; daarvoor heb ik een geschikte achtergrond als eventmanager.
“Door de verschillende opdrachten kom je in heel verschillende bedrijfsculturen terecht. Trans Link Systems is een heel projectmatig, doelgericht bedrijf. De Baak is het tegenovergestelde; iedereen doet wat-ie zelf leuk vindt; je hebt alle vrijheid. Het is interessant die verschillen te ervaren.”
Vrijheid kenmerkt natuurlijk ook jullie als JongeHonden.
Gert: “Zeker, maar die vrijheid moet je wel aankunnen, anders word je gek. Je wordt wel gecoached, maar je moet je eigen weg vinden. Je wordt gelijk op een opdracht gezet; daar moet je ook je hoofd boven water houden. Sommigen zie je helemaal tot bloei komen, terwijl anderen er wat meer moeite mee hebben.
“Veel adviesbureaus zijn verbaasd hoeveel junioren bij ons kunnen. Dat komt door die vrijheid die we ze geven. Grote bureaus houden hun junioren kort en dom, en hebben daardoor geen flauw idee wat ze allemaal kunnen.
“We bedenken ook eigen projecten. Zo denken we erover een camper te kopen waarin je kunt vergaderen terwijl je onderweg bent. We willen ook freelancers thuis gaan ophalen, zodat we op weg naar het werk kunnen bijpraten. Een nieuwe manier van relatiebeheer!
“Het mooie is dat de vernieuwing bij ons steeds van onderop komt. Nieuwe mensen wijzen mij er soms op dat iets achterhaald is.”