Arko van Brakel - internet-ondernemer

Nieuwe held: op je bek gaan is leerzaam

Als jonge twintiger kwam hij volledig berooid en in de kreukels terug van St. Maarten. Maar nog voor zijn dertigste cashte hij een paar miljoen gulden met Euronet. Toch blijft hij actief, tegenwoordig met Nieuwe Helden. De boomlange en joviale Arko van Brakel (37) over het geheim van succesvol ondernemen, mooie auto’s en de keerzijde van rijkdom.

Hoe is het allemaal begonnen?
“M’n eerste auto had ik verdiend met tomaten plukken. Die had ik verkocht om m’n studie te betalen. Voor m’n afstudeerstage ben ik computers gaan verkopen. Ik ging met een OV-kaart weg, en kwam in een BMW terug! Het gaat mij niet om de status, maar ik vind zo’n auto heel mooi. Je moet mensen niet de ogen uitsteken. Daar let ik ook op als ik trainingen geef. Je moet geen afstand scheppen, en je kwetsbaar opstellen.

“Ik vertel ook altijd wat ik fout heb gedaan. Zo kon ik na m’n studie aan de InterManagement School naar St. Maarten, om bedrijfsleider van een schilders- en stucadoorsbedrijf te worden. Als 22-jarige vrijgezel met een gave auto op een tropisch feesteiland is natuurlijk geweldig. Ik was dus in no time door m’n spaargeld heen. Helaas had ik niet gecheckt hoe dat bedrijf in elkaar zat. Het bleek rommelig, en ik kreeg m’n salaris niet. Ik heb toen een paar dagen zonder eten gezeten.

“In die zoektocht naar eten liep ik tegen iemand aan die een restaurantgids schreef. Voor hem ben ik de sjiekste restaurants in de Cariben gaan keuren en ik sliep in de mooiste hotels, totdat ik op Barbados een vrij heftig auto-ongeluk kreeg. Een ruggewervel gebarsten, hersenschudding en zwaar gekneusde ribben. Ik kreeg ten onrechte de schuld, en moest de douane omkopen om weer thuis te komen. Volledig berooid en in de kreukels kwam ik terug. Voor je gevoel heb je dan enorm gefaald.

“Ik heb wel vaker meegemaakt dat ik niet betaald werd. Als freelancer voor een reclamebureau liep ik duizenden guldens mis. Achteraf had ik altijd kunnen weten dat het niet goed zat. Op een gegeven moment leer je intuïtief dat stemmetje te herkennen. Maar dat leer je alleen door een aantal keer achter elkaar op je bek te gaan. Dat kun je niet uit een boek halen. Je moet het zelf ervaren.”

Toen ben je mede-eigenaar geworden van de succesvolle internetprovider Euronet. Wat was het geheim van het succes?
“Euronet was eind jaren negentig de snelste provider. Toen wij het bedrijf in 1994 oprichtten kon je nog niet eens DSL-aansluitingen krijgen. In die tijd was snel internet nog niet gebruikersvriendelijk, en heel erg duur. Een één megabitverbinding, tegenwoordig een trage ADSL-lijn, kostte toen 40.000 gulden per maand! Daarom werkte Euronet alleen voor bedrijven.

“De concurrenten waren nog niet commercieel. Xs4all en NL.Net waren stichtingen. Wij konden dus sneller reageren op de markt en betere service leveren. We waren de eersten met 28k- en 56k-modems.”

Je hebt toen het boek Nieuwe Helden geschreven, over het succes van wat de nieuwe economie heette. Wat zou je ondernemers nu willen aanraden?
“Je moet in één regel kunnen uitleggen wat je doet. Met Euronet konden we dat door te zeggen dat we snelle abonnementen verkochten op internet. Met PuntEdu gaven we goede internetopleidingen, nu met Nieuwe Helden bieden we training, advies en projectmanagement. Dat snappen mensen allemaal meteen.

“Maar bij Jamby konden we het niet uitleggen. Adam Curry en ik hadden een prachtig interactief televisieconcept. En we hadden videoblogging uitgevonden, al bestond dat woord nog niet. We noemden dat Freedom Control, een concept met een hele visie erachter, maar we konden eind jaren negentig niet goed uitleggen wat we deden. Nu zou dat wel kunnen, omdat mensen gewend zijn aan interactiviteit en blogging.”

Heb je nog contact met met Adam Curry?
“Helaas niet. We kregen ruzie. Doodzonde. Het heeft ons allebei een hoop geld gekost en veel gezeur opgeleverd. Daar hielden we allebei een flinke kater aan over.”

Maar met de verkoop van Euronet had je eerder een mooie klapper gemaakt. Je had het op tijd verkocht, voor de dotcomcrisis.
“Gelukkig wel ja. Anderhalf jaar lang zei iederen dat we het te vroeg verkocht hadden, want de internethype begon pas in 1999. Later zeiden ze juist dat we het mooi op tijd hadden gedaan. Het oordeel hangt dus af van de tijdgeest. We hebben Euronet cash verkocht aan France Telecom, nu Wanado. Ik was nog geen dertig en toch al binnen.”

Waarom ben je dan toch blijven werken?
“Nederland is Calvinistisch, dus iedereen verwacht van je dat je weer iets gaat doen. Daar kan je alleen maling aan hebben als je in Zuid-Frankrijk of zo woont, waar ze allemaal niks doen. Maar m’n vrouw José en ik wilden eerst onze kinderen hier naar school laten gaan.

“Bovendien had ik het nog hartstikke druk met mijn andere internetbedrijven, PuntEdu en Jamby. Achteraf gezien had ik een jaar rust moeten nemen. Dat was gewoon fout. Je maakt een enorme verandering in je leven door. Een heleboel geld op de bank is leuk, maar geeft ook stress. Je moet alles in de gaten houden, en je adviseurs worden duurder. Je krijgt allerlei types achter je aan die vinden dat je in hun bedrijf moet investeren. En die allemaal zwaar overschatten wat ik had verdiend.”

Wat betekende je rijkdom voor je sociale leven?
“Door je vrienden en familie wordt er toch anders naar je gekeken. Je doet het nooit goed. Toen we in hetzelfde huis bleven wonen vroeg iedereen waarom we geen groter huis kochten. Maar toen ik wel een iets mooiere auto kocht, was ik ineens een patser. Ik had ook geen tijd iedereen terug te bellen, en werd daarom voor arrogante zak uitgemaakt. Dat is gewoon niet leuk.

“Je leert zo wel wie je echte vrienden zijn. Sommigen weten niet meer hoe ze normaal tegen je moeten doen. Ze gaan zich generen als ze een cadeautje voor je verjaardag geven. Het is niet zo duur, zeggen ze dan. Wat kan mij dat schelen! Ze voelen zich misschien verplicht iets duurs te kopen, maar kunnen dat niet en sommigen komen dan maar helemaal niet. Heel geforceerd. Bizarre effecten zijn dat.”

Wil je eigenlijk wel in Nederland blijven wonen?
“Mijn jongensdroom is een duikschooltje beginnen op een eiland. Ik ben al divemaster. Maar over de plaats zijn José en ik het nog niet eens. Ik zie mezelf niet op Bonaire wonen, want daar valt te weinig te beleven. In Europa zijn erg mooie plekken, maar daar is het duiken niet mooi. Azië ken ik nog niet. Maar we komen er wel uit. José kan heel goed koken, dus misschien beginnen we ergens een hotelletje. Deze zomer gaan we Italië eens onderzoeken. Het is een goeie reden veel rond te kijken!”

Links:

Nieuwe Helden 

Nieuwe Helden, het boek 

Onno van Buuren