Lopen doe je zelf

Je levensloopbaan als wandelpad: volg je hart en word gelukkig

door Onno van Buuren

Kabbelt je leven futloos voort, maar vraag je je soms af waar je het allemaal voor doet? Dan is er nu een boek dat je helpt te zoeken naar je diepste verlangens. En wat je daar mee kunt doen. Ineke van den Berg en Arianne van Galen, die al jaren trainingen geven en mensen coachen, gingen al wandelend het boek schrijven dat alle andere 'zoek-jezelf-boeken' overbodig maakt: Lopen doe je zelf. Ze voegen de daad bij het woord: Ineke neemt ontslag, en Arianne gaat nog zelfstandiger werken.

Jullie benadrukken dat je contact moet maken met je lichaam, bijvoorbeeld door te wandelen. Waarom is dat?
Arianne: "Mensen hebben een hoofdbewustzijn, een lichaamsbewustzijn en een onderbewustzijn. In dat laatste zetelt je persoonlijke kracht, maar ook alle blokkades die je hebt opgebouwd en die je van die kracht af houden. Over je hoofdbewustzijn kun je alleen maar praten, zoals over jeugdervaringen. Vanuit je lichaamsbewustzijn kun je contact maken met zowel je blokkades als je persoonlijke kracht. Je lichaam is de sleutel om daar bij te komen."

Ineke: "Er zijn een heleboel theorieën die ervan uitgaan dat geestelijke blokkades lichamelijk worden opgeslagen. Denk ook aan psychosomatische klachten, zoals hoofdpijn en slecht slapen. Geestelijke spanningen krijgen een lichamelijke vertaalslag. Zie het als een lichamelijk geheugen."

Kun je met sporten niet hetzelfde bereiken als met wandelen?
Ineke: "Niet met elke sport. Wandelen maakt het door het lage tempo ontzettend goed mogelijk je aandacht te richten op je lichaam, waardoor je de eenheid tussen hoofd en lichaam kunt herstellen. Je bent in het hier en nu. Maar het kan ook met mediteren, of met luisteren naar muziek."

Wat moet je met jullie aanpak als je invalide bent?
Ineke: "Dat is wel lastig. Zo iemand zal naar een alternatieve vorm moeten zoeken. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat invaliden juist een bewuster contact hebben met hun lichaam."

Jullie willen mensen bewust maken van hun missie, oftewel hun diepste verlangens. Schept dat niet het gevaar dat je daarmee mensen juist ongelukkig maakt, als die verlangens onbereikbaar zijn? Bijvoorbeeld als ze dromen over een leven als filmster of miljonair?
Arianne: "We hebben het niet over materiële wensen. Meestal zien we zelfs dat diepste verlangens heel simpel zijn en gericht op een betere wereld: echt mensen helpen, meer genieten, jezelf laten zien. Daarnaast kan het zijn dat als je leeft volgens je diepste verlangens, je helemaal geen filmster wilt zijn of wilt wonen in een villa met zwembad in Frankrijk. Misschien gebeurt dat wel, maar dat zijn dan effecten van het leven volgens je missie."

Mensen met een saai beroep dan, aan de lopende band of achter de kassa. Zij hebben toch te maken met de eisen op de arbeidsmarkt en hun eigen kwalificaties. Wat hebben zij aan het boek?
Ineke: "Ten eerste gaat het boek niet alleen over werk. Het gaat over keuzes maken in je leven, privé of werk. Daarnaast zijn heel veel mensen ongelukkig in hun werk. Mensen zouden in eerste instantie wel ongelukkig kunnen worden door het besef dat ze op een plek zitten of iets doen, waarmee ze niet hun persoonlijke kracht gebruiken, wat niet bij ze past. In het boek staat een voorbeeld van een man die 25 jaar bij een bank had gewerkt, en in een loopbaangesprek tot het besef kwam dat hij al die tijd de verkeerde jas aan had gehad. Daar word je heel ongelukkig van. Hij heeft daarna nog twee jaar vastgehouden aan het idee dat hij iets administratiefs moest blijven doen, want op andere gebieden, die hij veel liever wilde, zou hij toch geen kans op werk maken. Pas daarna heeft hij een switch gemaakt naar werk met z'n handen, en daar werd hij echt gelukkiger van. Ondanks het inleveren van salaris en zekerheden."

Arianne: "Als mensen erachter komen wat hun diepste verlangen is, passen daar op een of andere manier de capaciteiten bij. Dat is ook bijbels: 'de talenten die je gegeven zijn'. Dat wil niet zeggen dat die capaciteiten ontwikkeld zijn, maar in aanleg zijn ze aanwezig. Ik merk dat in alle trajecten die ik doe."

Ineke: "Het is belangrijk op een dieper niveau te kijken. Bij iemand die graag tandarts wil worden, maar geen vwo heeft en exacte vakken, sporen willen en kunnen aan de oppervlakte niet met elkaar. Als je met die persoon gaat zoeken naar de diepere motieven om tandarts te willen worden, kan dat voor de een het hoge inkomen zijn, en voor de ander de bevrediging als mensen weer met een mooi gebit durven te lachen. Als je dat weet kun je kijken of een ander beroep ook voldoet aan die motieven. In het laatste geval misschien schoonheidsspecialist."

Arianne: "Ik heb nu een klant die alles zou willen opgeven om te gaan reizen. Dat kan niet, want ze heeft een gezin. Toen zijn we gaan kijken wat ze zo leuk vindt aan reizen. Dat was in haar geval observeren, analyseren, research doen. Van daaruit kun je opnieuw gaan kijken wat daar bij past. Overigens vraagt het moed om te gaan doen wat je wilt doen. We zitten allemaal zo vast aan zekerheden, maar zijn dat soms geen schijnzekerheden?"

Is dat niet te makkelijk geredeneerd? Is zo'n sprong naar je droombaan geen luxe die je je moet kunnen veroorloven? Als dat een paar jaar duurt, moet ondertussen wel de huur betaald worden.
Arianne: "Ik begeleidde een it-manager die pastoraal jongerenwerker is geworden. Hij is tijdelijk projectmatig gaan werken, om de opleiding te kunnen betalen. Ik wil niet zeggen dat alles maakbaar is. Maar het is wel cultureel bepaald. Aan het begin van de industriële revolutie was het ergste wat je kon doen in de fabriek gaan werken, want dan was je geen eigen baas. Een vaste baan was heel zielig. We zijn tweehonderd jaar verder, en nu regeert de angst om niet in vaste dienst te zijn."

Het verschil is wel dat mensen tweehonderd jaar geleden nauwelijks vaste lasten hadden.
Arianne: "Maar ook geen verzorgingsstaat. Je was op jezelf aangewezen en op je kinderen als het slecht ging. Natuurlijk heb je vaste lasten en heb je verantwoordelijkheden. Toch, als ik in dit mooie huis ongelukkig zou zijn, zou ik het met pijn in mijn hart verkopen. Maar ik zou het wel doen. Het leuke is dat sinds ik doe wat ik het liefste doe, ik aan geld geen gebrek heb."

Maar jullie zijn niet representatief. Jullie bezitten volop talenten en alles zit jullie mee. Hoeveel tobberaars en stakkers zijn er niet, die overal tegenop zien of last hebben van handicaps?
Arianne: "Ik heb ook een chronische ziekte die mij regelmatig belemmert in wat ik wil doen. Dat vraagt van mij om keuzes te maken en stil te staan bij wat echt belangrijk is. Ik wil niet zeggen dat als ík het kan, iedereen het kan. Maar met het boek proberen we wel duidelijk te maken dat je in elke situatie keuzes kunt maken. Het gaat om trouw zijn aan jezelf."

Ineke: "Het gaat er niet altijd om iets anders te gaan doen. Wel om je persoonlijke kracht te ontdekken, en je te bevrijden van alle kurken die je zelf op je eigen fles zet. Mensen maken zich kleiner dan ze zijn, door te zeggen: dat kan ik toch niet, dat is voor mij niet weggelegd, daar is toch geen werk in, ik moet voor mijn gezin zorgen, en zo kan je nog honderd redenen bedenken. Er zijn genoeg onderzoeken die uitwijzen dat mensen hun capaciteiten en invloed niet optimaal benutten. En het gaat ons niet alleen om werk, maar ook om alleen op vakantie durven gaan, of nee zeggen tegen je buurvrouw die elke dag bij je langs wil komen. Als je daar heel bewust voor kunt kiezen, sta je ook heel anders in je werk."

Arianne: "En in je leven. Mijn gezin is een ontzettende rijkdom, maar het belemmert me ook in dingen die ik anders wel zou doen. Ik kan wel gaan zitten balen dat ik niet een maand naar India kan, maar ik kan ook beseffen dat ik in plaats daarvan een leuk gezin heb. Tel je zegeningen."

Ineke: "Er is een wezenlijk verschil tussen je ergens bij neerleggen en iets bewust accepteren. Ik kom veel bij bedrijven met mensen die er al twintig jaar werken. Ze hebben goede arbeidsvoorwaarden, die fungeren als gouden kettingen. Die mensen zijn vaak ongelukkig, blijven zitten vanwege allerlei verworven zekerheden en zijn innerlijk met pensioen. Als ze hun situatie bewust zouden accepteren, zouden ze er meer vrede mee kunnen hebben. Accepteren is de realiteit onder ogen zien, en er niet tegen vechten. Er is een mooie spreuk: als je alles doet met overgave, zul je veel ellende tegenkomen, maar ook veel geluk."

Wat heeft het schrijven van dit boek voor jullie eigen leven en werk betekend?
Ineke: "Voor mij had het schrijven ook de functie van intensief lezen. Ik heb de afgelopen jaren een proces doorgemaakt, dat door dit boek is versneld. Na 28 jaar fulltime in loondienst zeg ik nu mijn vaste baan als trainer en leidinggevende bij Schouten & Nelissen op. Ik wil meer tijd voor mezelf, door parttime en als freelance trainer en coach te werken. Ik wil meer van het leven gaan genieten, en privé achterstallig onderhoud verrichten. Het is practise what you preach. Ik wil geloofwaardig zijn, door zelf waar te maken wat ik schrijf. Ik krijg er ongelooflijk veel energie door. Want nu volg ik mijn hart."

Arianne: "Ik had die stap al eerder gemaakt. Ik leefde als directeur in een gouden kooi, met een vet salaris en status. Daar had ik al afscheid van genomen. Dit boek helpt me wel op het goede spoor te blijven. Zoals nee zeggen tegen opdrachten die ik niet leuk vind. Dat heeft me veel kracht gegeven, en gezondheid. En ik geef nu zelfstandig trainingen, helemaal zoals ik dat zelf wil. Dat is bijna net zo spannend als je baan opzeggen."

Onno van Buuren, december 2005

Links:
Lopen doe je zelf: website over het boek en de auteurs
Het boek bij uitgever Thema: Lopen doe je zelf. Vanuit persoonlijke kracht je levensloopbaan sturen
Diamant Coaching van Arianne van Galen

 Meer lezen over je loopbaanmogelijkheden? Kijk op ManagerNet