Managementboek van het Jaar 2007

‘Liever non-fictie boekengala’

door Onno van Buuren

Leen Zevenbergen kan tevreden aan zijn wereldreis beginnen, en daarna aan de slag met de ondernemersbank voor starters. Zijn ‘En nu laat ik mijn baard staan’ is gekozen tot Managementboek van het Jaar 2007. Kandidaat Berthold Gunster was zwaar teleurgesteld, maar kon opgelucht ademhalen. Het was de schrijver van ‘Ja-maar wat als alles lukt?’ immers niet gelukt. Na afloop van de prijsuitreiking op het Managementboekengala in de Rode Hoed klonk wel enige kritiek op de beperkende naamgeving van de prijs, en op het ontbreken van het journalistieke genre.

“Ik was er erg door geraakt. Ik moest bijna huilen”, zegt Zevenbergen. En daarmee doelt hij niet op de wild rondvliegende messen van de groep ‘More Balls Than Most’ in hun ontsuffende intermezzo. “Als ik dat van die messen had geweten had ik de prijs ingeleverd. Misschien wilden ze me zo scheren!” Zijn boek gaat over creatief ondernemen en sprankelend inspireren. In een interview met Loopbaan.nl had hij al eerder uitgelegd wat hij daaronder verstaat: “Bij Origin heb ik wel eens gezegd dat ze voor mijn part op het strand mochten werken.”

Goedkoop
Zevenbergen wil met zijn boek een groot publiek bereiken. “Daarom heb ik het goedkoop gehouden, onder de twintig euro. Normaal kost een ingebonden, full colour en hard cover boek zo’n 34 euro. Daarom hebben we het laten maken in Hongarije. Dat was een onderneming op zich.” Denk je dat die mooie vormgeving heeft bijgedragen aan het winnen van de prijs? “Zeker. Als manager heb je weinig tijd een boek te lezen. Ik werd gisteren gebeld door een man, die dyslectisch was. Toch had hij mijn boek helemaal uitgelezen, voor het eerst in zijn leven. Heel ontroerend, en een groot compliment.” Die toegankelijkheid was ook voor de jury een belangrijke overweging voor zijn boek te kiezen.

Kidspedition
Leen Zevenbergen gaat binnenkort met zijn drie kinderen op wereldreis. “Naar Alaska, Canada, IJsland, Azië en Zuid-Amerika. Daar ga ik een kinderboek over schrijven. Ik heb er een project van gemaakt: de kidspedition.” Daarna gaat hij aan de slag met zijn ondernemersbank voor starters.

Ja-maar winnen
Berthold Gunster toont zich een hartstochtelijk verliezer: “Het is zwaar kut, en ik ben boos en verdrietig. Maar morgen is er een nieuwe dag en is het voorbij. Hoe meer je je erop verheugt om te winnen, hoe teleurgestelder je bent. Dat zijn twee kanten van dezelfde medaille. Je kunt er natuurlijk voor kiezen nergens op te rekenen, maar dan ben je minder blij als je wint. ‘Ik had het niet verwacht!’ krijg je dan. Dat is niet echt winnen. Dat is Ja-maar winnen!”

Non-fictie boek van het jaar
Ook teleurstelling bij psychologe en oud-journaliste Susanne Piët. Met ‘Emocode’ dacht ze een goede kanshebber te zijn, net als drie jaar geleden met haar winnende boek ‘De emotiemarkt’. Zij vindt het thema management eigenlijk te beperkt. “Boeken zoals van mij, maar bijvoorbeeld ook ‘De Einsteingeneratie’, zijn trendwatch-boeken. Er zou een andere naam voor de prijs bedacht moeten worden. Presentator van de avond Jeroen Smit sluit zich daarbij aan. “Zoiets als ‘non-fictie boek van het jaar’ zou beter zijn. Dan trek je het breder.”

Journalistieke genre
Onderzoeksjournalist Jeroen Smit won de prijs zelf in 2005 met ‘Het drama Ahold’, dat ook werd uitverkoren tot beste journalistieke boek van 2004/2005. Hij miste deze keer het journalistieke genre. “Voor mij zijn dat soort boeken heel toegankelijk, omdat ze zaken verhalend en reconstruerend uitleggen. Ik hoop dat dat genre er volgend jaar weer bij zit.”

Managers en ondernemers
Smit is wel blij met de keuze voor Leen Zevenbergen. “Ik heb bedrijfskunde gestudeerd, een volstrekt overbodige opleiding, waarin je op jonge leeftijd wordt geleerd dat je manager moet worden. Maar managers denken in processen en rekensommen. Ze zijn de bureaucraten van deze tijd geworden; zij zeggen ‘Ik doe nu een uitgeverij, ik deed iets bij Philips en ik ga straks een ziekenhuis doen.’ Volgens mij zijn managers helemaal niet gelukkig. Ondernemers wél, want zij zijn gepassioneerd bezig met hun producten en de klant. Het zou mooi zijn als veel managers langzaam maar zeker weer gaan ondernemen. Dat punt van Zevenbergen spreekt me zeker aan.”

Erkenning
Wat heeft Smit zelf aan zijn prijs gehad? “Het is een vorm van erkenning, die wordt gewaardeerd. Het helpt je om zichtbaar te worden, wat handig is voor mijn werk als freelancer op diverse terreinen. Je wordt eerder uitgenodigd.”

Links:

Genomineerde boeken 

Interview met Leen Zevenbergen

Interview met Berthold Gunster

Interview met Susanne Piët

Bio van presentator Jeroen Smit 

More Balls Than Most: ontsuffende intermezzo’s 

Verslag Managementboekengala 2006

Onno van Buuren, maart 2007